សំណងសិល្បករខ្មែរ & យុទ្ធសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ច

🎭 សំណងសិល្បករខ្មែរ & យុទ្ធសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ច

សិល្បករខ្មែរប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាសំខាន់ៗក្នុងការធានាសំណងសមរម្យសម្រាប់ការងាររបស់ពួកគេ ដោយសារកង្វះការការពារស្ថាប័នរឹងមាំ និងក្របខ័ណ្ឌការងារ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រជាច្រើនដើម្បីកែលម្អស្ថេរភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេ។

📌 យុទ្ធសាស្ត្រសំខាន់ៗសម្រាប់ស្ថេរភាពសេដ្ឋកិច្ច

1️⃣ ការរៀបចំសមូហភាព

សិល្បករជាច្រើនធ្វើការជាមួយសមូហភាព ឬអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញដើម្បីទទួលបានតំណាងល្អប្រសើរ និងអំណាចចរចា។ ២៧% នៃសិល្បករ សហការជាទៀងទាត់ជាមួយអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញយ៉ាងហោចណាស់មួយ [2]។

2️⃣ ការធ្វើពិពិធកម្មប្រភពចំណូល

ដើម្បីទ្រទ្រង់ខ្លួនឯង សិល្បករតែងតែបញ្ចូលគ្នានូវលំហូរចំណូលជាច្រើន៖

ពួកគេរកបានជាមធ្យម ៩២ ដុល្លារក្នុងមួយខែ ពីការសម្តែង។
មនុស្សជាច្រើនបន្ថែមប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេដោយការបង្រៀន ដោយរកបានប្រហែល ៨០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ ពីការបង្រៀនសិល្បៈ [2]។

3️⃣ ការបង្ហាញខ្លួនអន្តរជាតិ

ការសម្តែងនៅបរទេសបើកទ្វារទៅរកឱកាសហិរញ្ញវត្ថុល្អប្រសើរ។ ៥១% នៃសិល្បករខ្មែរ បានសម្តែងជាអន្តរជាតិ ដោយបង្កើនការទទួលស្គាល់ និងសក្តានុពលចំណូលរបស់ពួកគេ [2]។

4️⃣ ការអភិវឌ្ឍជំនាញ & ការបណ្តុះបណ្តាល

៦៦% នៃសិល្បករខ្មែរ ស្វែងរកការបណ្តុះបណ្តាលយ៉ាងសកម្មដើម្បីបង្កើនទីផ្សាររបស់ពួកគេ។ ការរៀនជំនាញថ្មីៗ ជាពិសេសសមត្ថភាពភាសាអង់គ្លេស ជួយពួកគេទៅដល់ទស្សនិកជនអន្តរជាតិ និងទទួលបានឱកាសល្អប្រសើរ [2]។

5️⃣ ការតស៊ូមតិសម្រាប់លក្ខខណ្ឌល្អប្រសើរ

អង្គការដូចជា Cambodian Living Arts ធ្វើការឆ្ពោះទៅរកការបង្កើតការងារដែលមានប្រាក់ខែសមរម្យ និងឱកាសសម្រាប់សិល្បករ [4]។

6️⃣ ប្រើប្រាស់វេទិកាឌីជីថល

តន្ត្រីករ និងសិល្បករទស្សចក្ខុជាច្រើនប្រើប្រាស់វេទិកាអនឡាញដូចជា YouTube, SoundCloud និង Facebook ដើម្បីទៅដល់ទស្សនិកជនសកល និងបង្កើតលំហូរចំណូលឯករាជ្យ [1]។

⚠️ បញ្ហាប្រឈមជាបន្តបន្ទាប់

📉 ប្រាក់ចំណូលទាប៖ សិល្បករជាច្រើននៅតែរកបានតិចជាង ១០០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ សម្រាប់សកម្មភាពសិល្បៈទាំងអស់របស់ពួកគេ [2]។
⚖️ គម្លាតប្រាក់ឈ្នួលយេនឌ័រ៖ សិល្បករស្ត្រីរកបានតិចជាងសមភាគីបុរស ទោះបីជាធ្វើការច្រើនម៉ោងក៏ដោយ [2]។
🌍 គម្លាតទីក្រុង vs ជនបទ៖ សិល្បករនៅតំបន់ជនបទមានប្រាក់ចំណូលទាបជាងអ្នកនៅទីក្រុងយ៉ាងខ្លាំង [2]។
🚨 កង្វះការការពារផ្លូវច្បាប់៖ ប្រព័ន្ធច្បាប់របស់កម្ពុជាផ្តល់ការការពារតិចតួចប៉ុណ្ណោះសម្រាប់សំណងសមរម្យ និងសេរីភាពសិល្បៈ [1]។

🔎 សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

ខណៈពេលដែលសិល្បករខ្មែរកំពុងស្វែងរកមធ្យោបាយដើម្បីកែលម្អស្ថេរភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេតាមរយៈសកម្មភាពសមូហភាព ការអភិវឌ្ឍជំនាញ និងការបង្ហាញខ្លួនអន្តរជាតិ បញ្ហាប្រឈមជាប្រព័ន្ធនៅតែបន្តកើតមាន។ ការគាំទ្រស្ថាប័នកាន់តែរឹងមាំ ប្រាក់ឈ្នួលយុត្តិធម៌ និងការការពារកម្មសិទ្ធិបញ្ញាកាន់តែច្បាស់លាស់គឺចាំបាច់ដើម្បីធានាថាសិល្បករទទួលបានការទទួលស្គាល់ និងសំណងហិរញ្ញវត្ថុដែលពួកគេសមនឹងទទួលបាន។

“សិល្បៈគឺជាការរស់រានមានជីវិត។ នៅកម្ពុជា សិល្បករតស៊ូជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីការពារការងាររបស់ពួកគេ និងធានាសំណងសមរម្យ។” – Khmer Style